America the Beautiful Madwoman kop en schotel

Er was eens een heel jaar geleden tijdens een nogal sombere november — ik begon deze collectie. Een kwartet van porseleinen dissent, verguld en geglazuurd, een protest gefluisterd in een theekopje. “Gekke vrouw.” Voor degenen onder ons die als vreemd, raar of anders worden bestempeld, simpelweg omdat we bestaan. Drink diep, mijn liefste—het is de smaak van helderheid, niet van waanzin. “De hel kent geen woede.” Een karmozijnrood relikwie voor elke vrouw die is verteld te glimlachen door haar eigen ondergang heen. Een herinnering dat woede, wanneer lang genoeg getrokken, ronduit explosief wordt. “Er is geknoei gaande.” De blauw-en-zilveren aankondiger. Een kopje voor het moment dat je beseft dat het huis in brand staat en iedereen ruzie maakt over wie de lucifer heeft aangestoken. “Hysterisch.” Rood en goud, bloed en rijkdom. Het woord dat ze gebruiken wanneer je stem te scherp wordt, je waarheid te ongemakkelijk. ------- Elk stuk in de America the Beautiful-collectie is een product van mijn frustratie en hoop en is echt scherp wanneer het breekt. Een deel van de opbrengst wordt gedoneerd aan lokale voedselbanken in Los Angeles, omdat terwijl we wachten en wachten en wachten tot iemand ter verantwoording wordt geroepen, iedereen nog steeds moet eten.