Pochet Skullfowers Multicolor door Paul Ryan Trani

Schedels hebben een hoge mate van symboliek die vaak in de kunst wordt gebruikt om de dood en verandering te vertegenwoordigen. Paul's ontwerp "Skullflowers" staat voor verandering (schedel) en vernieuwing (bloemenbloesems). Een van de bekendste voorbeelden van schedelsymboliek komt voor in Shakespeares Hamlet, waar het titelpersonage de schedel van een oude vriend herkent: "Ach, arme Yorick! Ik kende hem, Horatio; een man van oneindige grappen. . ." Hamlet wordt geïnspireerd om een bittere monoloog van wanhoop en ruwe ironische humor uit te spreken. Vergelijk Hamlets woorden "Hier hingen die lippen die ik weet niet hoe vaak heb gekust" met Talmoedische bronnen: "...Rabi Ishmael [de Hogepriester]... legde [het afgehakte hoofd van een martelaar] in zijn schoot... en riep: o heilige mond!...wie begroef je in as...!". De schedel was een symbool van melancholie voor Shakespeares tijdgenoten. Venetiaanse schilders van de 16e eeuw werkten morele allegorieën uit voor hun opdrachtgevers, en memento mori was een veelvoorkomend thema. Het thema gedragen door een inscriptie op een rustiek graf, "Et in Arcadia ego"—"Ook ik [ben] in Arcadia", als het de Dood is die spreekt—werd beroemd gemaakt door twee schilderijen van Nicholas Poussin, maar het motto maakte zijn picturale debuut in Guercino's versie, 1618-22 (in de Galleria Barberini, Rome): daarin stuiten twee verbaasde jonge herders op een gegraveerde sokkel, waarin de inscriptie ET IN ARCADIA EGO kracht krijgt door de prominente aanwezigheid van een wormige schedel op de voorgrond. De schedel wordt een icoon op zich wanneer de geschilderde weergave ervan een vervanging wordt voor het echte ding. Simon Schama beschreef de ambivalentie van de Nederlanders ten opzichte van hun eigen wereldse succes tijdens de Nederlandse Gouden Eeuw van de eerste helft van de 17e eeuw in The Embarrassment of Riches. De mogelijk frivole en louter decoratieve aard van het stilleven genre werd vermeden door Pieter Claesz in zijn "Vanitas", geopend horlogekastje, omgevallen lege wijnglazen, gedoofde kaars, boek: "Zie, de wijn van het leven loopt op, de geest wordt gedoofd, o Mens, voor al je kennis, de tijd loopt nog door: IJdelheid!" De visuele aanwijzingen van de haast en het geweld van het leven worden in dit sombere, stille en volkomen stille schilderij vergeleken met de eeuwigheid. Wanneer de schedel verschijnt in de Nazi SS-insignes, vertegenwoordigt de doodskop (Totenkopf) loyaliteit tot de dood. Echter, wanneer getatoeëerd op de onderarm helpt zijn apotropaïsche kracht een outlaw biker de dood te bedriegen.