Vanessa Brassey | 'Mini Episch Zwembadzijde'

OLIE OP HOUTBLOK Schilderij Vanessa Brassey is een Britse figuratieve schilder, vooral bekend om haar schilderijen van zwemmers, die beweging, vrijheid en het gevoel van tijdloosheid verkennen. Werkend in gemengde media, combineert ze olieverf met met de hand bewerkte inkten en gelaagde collage om rijkelijk getextureerde oppervlakken te creëren waarin kleur expressief in plaats van beschrijvend wordt gebruikt. Haar schilderijen voelen vaak herinnerd aan in plaats van geobserveerd, en vangen momenten die zowel emotionele lading als fysieke aanwezigheid dragen. Naast haar studiopraktijk heeft Brassey meer dan tien jaar gewerkt in de GLAM-sector. Ze is mede-directeur van het Centre for Philosophy and Arts, gevestigd aan King's College London, waar ze haar PhD voltooide en later doceerde. De afgelopen zes jaar heeft ze samengewerkt met de National Gallery aan openbare filosofie-evenementen, waarbij ze formats ontwikkelde die langdurig kijken, conversatie en reflectie in dialoog brengen met kunstwerken en publiek. Deze lange betrokkenheid bij hoe beelden worden ervaren en beleefd, blijft haar schilderpraktijk informeren. Brassey's werk is veelvuldig tentoongesteld in het Verenigd Koninkrijk, waaronder in Mall Galleries en de Affordable Art Fairs in Battersea en Hampstead, en is geselecteerd voor belangrijke hedendaagse schilderprijzen zoals de ING Discerning Eye Exhibition, de British Contemporary Artist Award (Finalist, 2024), en de Women in Art Award. Haar werk is opgenomen in privécollecties en wordt ook vertegenwoordigd door kunstenaarsontworpen edities die worden verkocht door Daunt Books en andere onafhankelijke retailers. Messengers-serie De Messengers-serie is narratief gegrondvest en put uit het idee van geheugen als een boodschapper — iets dat versies van het verleden naar het heden brengt, waar gebeurtenissen worden heroverwogen, wat leidt tot herziening, bewerking en oplossing of gemarkeerd voor versterking en verdere vervorming. Zwemmers komen tevoorschijn uit amniotische zeegezichten, emotioneel geladen ruimtes waarin cruciale scènes worden herbeleefd en herspeeld vanuit verschuivende gezichtspunten, gevormd door zowel het navertellen als door de gebeurtenis. De schilderijen worden langzaam opgebouwd, in lagen, waarbij eerdere markeringen gedeeltelijk worden bewerkt in plaats van gewist. Deze sporen blijven aanwezig onder het oppervlak, verschijnen vaag door de figuren heen en geven het gevoel dat elk beeld meer dan één moment tegelijk vasthoudt.