Over Gray’s

Laten we eerlijk zijn. Ik ben een fulltime werkende moeder met vier kinderen onder de vier. Mijn auto ruikt naar muffe Goldfish. Mijn koffie is een solide "kamertemperatuur." Ik ben er 90% zeker van dat ik yoghurt in mijn haar heb. In de 3,5 minuten stilte die ik per dag krijg (verstopt in de voorraadkast, uiteraard), kan ik geen kleding vinden die ik leuk vind voor mijn kinderen. Ik ben altijd maar aan het kopen, kopen, kopen wat ik zie in de hoop dat het voor mijn kinderen zal werken. Ik voerde een eenvrouwsprotest tegen de 3 uur 's nachts pyjama-strakke armen strijd (die tijd waarin het een maat groter is dan je kind, maar de armen - of benen - zijn zo verdomd strak dat je vecht om het om de ledematen van je arme schat te krijgen). Ik was het zat om "schattige" kleding te hebben die geen enkele ontmoeting met een bosbes of dikke baby-dij overleefde. Dus, gevoed door cafeïne, chaos en een diepgewortelde hekel aan de was, deed ik het enige logische: ik begon mijn eigen boetiek en pyjama-lijn.Lees hun verhaal