O Rachel Cordaro
Prace Rachel stawiają na piękno zewnętrzne. Jej kwiaty nie próbują odtwarzać rzeczywistości fizycznej; zamiast tego dążą do wyższej prawdy symbolicznej: naszej potrzeby oczarowań natury. Nie maluje z delikatną misternością, której można by oczekiwać w sztuce florystycznej, lecz szerokimi, grubymi pociągnięciami i wyraźnymi środkami, które wprowadzają do kwiatów nutę pewności siebie. Jej obrazy nie przedstawiają ludzi, a mimo to emanują ludzką osobowością: dramatyczną, nieśmiałą, zalotną, cichą, zadziorną, elegancką, a czasem dziką.
