Over Tene Edwards

Er was eens onzeker. De spiegel was eigenlijk mijn eigen ergste vijand, want toen ik naar binnen keek, haatte ik wat ik zag. Ik had moeite om te begrijpen, waarom ik nooit mooi genoeg kon zijn, voor de jongen waar ik voor viel, die weigerde zich te binden. Ik sloeg mezelf neer, met negatieve zelfpraat en koekte mijn gezicht met make-up, elke keer dat we elkaar ontmoetten; in de hoop dat deze jongen op een dag eindelijk mijn SCHOONHEID zou zien, en ervoor koos om zich te binden, maar die dag kwam nooit. Ik werd weer achtergelaten, voor een andere vrouw. „Is het donker onder de ogen? Kort beschadigd haar? Littekens op mijn huid?” Ik heb ondervraagd! „Sta op uit je bed... pak een notitieblok en een pen voor jezelf” - antwoordde het universum. En dat is wat ik deed. Dit notitieblok werd toen mijn therapeut en ik vond een stuk in het samenstellen van alle pagina"s die ik als een gebroken hart had geschreven over liefde, verdriet en mijn ontsnapping aan ellende naar eigenliefde en genezing in kunst.Lees hun verhaal